Bij vrouwelijke kwaliteiten denk je waarschijnlijk aan zorgzaamheid, voeden en koesteren. Ken je ook de oerkacht van het vrouwelijke? Het oervrouwelijke is krachtig, licht en liefdevol.
Als ik voel in mijn buik, voel ik kracht, licht en liefde. En toch is het best lastig om dat te blijven voelen.
De afgelopen weken kwam ik in opstellingen en bij mezelf 1 centraal thema tegen: zorgen voor een ander. En vooral ook de wens om minder te hoeven doen, minder te hoeven zorgen. Misschien herken je wel dat je onbewust vaak met je aandacht bent bij wat een ander nodig heeft. In plaats daarvan mag je meer aandacht hebben voor wat jij zelf wilt of nodig hebt.
Het is een (oud) patroon waar veel sensitieve vrouwen regelmatig mee worstelen: te veel zorgen voor anderen.
Of zoals ik het de afgelopen weken ervaarde, je voelt je geirriteerd door een innerlijk conflict: je wilt wel voor jezelf kiezen, maar onbewust is er nog loyaliteit aan een ander.
Een eeuwenoud patroon
Het is een oud patroon. Heel oud zelfs. Het gaat duizenden jaren terug. Het gaat namelijk over het onteren van het vrouwelijke. Het gebukt moeten gaan door vrouwen. (Ik ben niet zo’n geschiedeniskenner, maar vooral door de Romeinen en de kerk zijn vrouwen behoorlijk in de onderdrukking geraakt).
Da’s toch al lang geleden? Denk je misschien. We leven nu in een andere tijd. Precies. Het is tijd dat we onze vrouwelijke kracht herinneren, eren en gaan leven.
Ergens in mijn wezen is een herinnering aan een tijd waarin ik/mijn ziel de Grote Moeder diende. Verbonden met de aarde, de seizoenen, innerlijke kracht en het leven in eenheid en liefde.
Het oervrouwelijke is voedend, koesterend, omhullend, krachtig en zacht en oh zo liefdevol. Het maakt zich niet klein, verstopt zich niet. Ze is aanwezig.
En toch voelde ik nog die loyaliteit aan mijn voormoeders, aan vrouwen in het collectieve geschiedenisveld. De loyaliteit om klein te blijven, me aan te passen, te zorgen voor anderen. Want dat is wat eeuwenlang verwacht werd.
Vragen om je op weg te helpen
Bewustwording is de eerste stap naar verandering. Daarom een paar vragen voor jou om je op weg te helpen.
Voor wie zorg nog te veel?
Waar geef jij nog te veel van jezelf weg?
Aan wie bij jij (onbewust) loyaal?
Kun je het oervrouwelijke voelen in jou?
Kun je het toelaten in je lijf, in je gevoel, in je gedachten?
Kun je je erdoor laten omhullen?
Een kleine ceremonie
Nodig het maar uit. De Grote Moeder, de Divine Feminine, het oervrouwelijke of welke naam je het/haar ook wilt geven.
Als je merkt dat dat nog lastig is, stel je dan voor dat er een grote kring van voormoeders voor je staat. Dank hen voor hun aanwezigheid. Eer hen in hoe zij geleefd hebben. En spreek uit dat jij nu in een andere tijd leeft en dat jij de vrijheid en de mogelijkheid hebt om het anders te doen.
Vraag hen toestemming of een zegen om vrij te zijn en jouw verbinding met het oervrouwelijke te ervaren en te leven.
Sluit het af op een manier die voor jou passend voelt.
Er zijn trouwens prachtige boeken die de herinnering aan de oervrouwelijke kracht wakker kunnen maken. De nevelen van Avalon kan ik je aanraden als je heel graag leest (het is een dik boek). En heb je minder tijd, neem dan Heksenkind.
Heb je zelf nog goede boekentips? Ik hoor ze graag!
