De blaadjes kleuren, de bomen worden kaal. Het is tijd voor meer warmte en gezelligheid. Tijd voor een herfstverhaaltje: Lekker warm
Onder de gekleurde en kale bomen lopen Toby en Tara door het bos. Ze schoppen de afgevallen bladeren hoog in de lucht, zodat ze allemaal nog een keer naar beneden vallen. Er liggen al grote hopen op de grond. Die heeft de wind al allemaal van de bomen afgeblazen.
“Wil je me ingraven?” vraagt Toby aan Tara. Hij rent al naar een grote berg bladeren, gaat ernaast liggen en begint ze over zichzelf heen te schuiven.
Tara helpt hem. Ze giechelt. Toby’s buik en benen zijn al niet meer zichtbaar. Ze haalt bladeren en nog meer en nog meer. Over Toby’s voeten, zijn armen en zijn handen. Helemaal ingegraven tot een grote berg. Een bladerberg met een hoofd.
“Zal ik je hoofd ook ingraven?” vraagt ze.
Maar dat wil Toby niet.
Tara gaat naast de berg op de grond zitten. Ze kan er zelfs schuin tegenaan liggen.
“Dit is fijn,” zegt ze, “net een zacht bed. Hoe is jouw deken?”
Toby had net even zijn ogen dichtgedaan. “Lekker warm,” antwoordt hij. “Ik kan zo wel de hele winter blijven liggen.”
“Wat hebben we toch een fijn bos,” zegt Tara met een glimlach.
Stilletjes genieten ze van de prachtige herfstkleuren om hen heen, de blaadjes die nog naar beneden dwarrelen en hun zachte, warme bladerbed.
En als Tara het koud krijgt, gooit Toby de hele berg bladeren van zich af en rennen ze snel naar huis. Want daar is het ook lekker warm.
Wil je meer lezen over Toby en Tara? In het boek Alle wijsheid op een stokje vind je 16 helende verhalen over hen, vol liefde, natuur en wijsheid. Lees meer over het boek
Het verhaaltje Lekker warm verscheen in de herfsteditie van Sprankelpost.
