Van zelfkritiek naar zelfliefde

Hoe is het voor jou om je ruimte in te nemen? Ik hoor van veel sensitieve vrouwen dat ze dit best lastig vinden. Onbewust veroordelen ze zichzelf. Jammer, want jij mag er helemaal zijn! Hoe ga je van zelfkritiek naar zelfliefde?

Ik houd ervan om mijn aandacht te richten op het positieve, het lichte, het creatieve. Dat voel ik ook gelijk in mijn lijf: meer energie, meer zin in de dag. En dan ineens komen er gedachten op:  
“Doe ik het wel goed genoeg?”
“Zouden ze me wel leuk vinden?”
“Wie zit er op mij te wachten?”
Soms regelmatig als ik niet zo’n fijne bui hebt. Soms plotseling, terwijl ik net in zo’n fijne flow zit. 

Het zijn diepe overtuigingen. Oude overtuigingen. Meestal ooit eens bedacht als kind. Diep verankerd in het onderbewuste, die zichtbaar worden in gedachten nu. Zelfkritiek en zelfveroordeling, omdat ik ooit dacht dat een deel van mij er niet mocht zijn.

Ooit dacht ik dat ik beter niet kon huilen toen mijn oma overleed. Want grote meisjes huilen niet. (Oh wat heb ik daar later om gehuild. En wat was dat bevrijdend!)

Ooit dacht ik dat ik beter mijn mond kon houden, want mijn boosheid voelde erg onaangenaam. Misschien was het wel destructief. (En wat was het vervolgens lastig om mijn grenzen aan te geven.)

Ooit was ik bang dat anderen mij zouden veroordelen om hoe ik eruitzag en hield ik me zo stil mogelijk, zodat ik niet op zou vallen. (Niet wetende dat zij net zo onzeker waren als ik.)

Ooit voelde ik me zo alleen dat ik ging geloven dat er toch niemand voor mij zou komen. Wie zat er nou op mij te wachten? (En ik bleef wachten op mezelf.)

Ooit nestelde de gedachte: ik mag er toch niet helemaal zijn. Dit stukje niet, dat stukje niet. Welke stukje dan wel?

‘Ik mag er helemaal zijn’

De afgelopen weken ben ik de volgende affirmatie gaan herhalen: ‘Ik mag er helemaal zijn. Ik mag mijn ruimte innemen.’ En dan niet alleen zeggen, ook voelen wat het met me doet. Het was interessant wat zichtbaar werd. De frustratie, het verdriet, maar ook het grote verlangen om gewoon te zijn. En dat liet ik allemaal toe.

Door herinneringen en emoties er te laten zijn, vanuit liefde voor jezelf, voel je steeds meer ruimte ontstaan. Je voelt dat je jezelf de ruimte mag geven, dat je jezelf mag laten zien.

Heb jij dat ook? Dat je jezelf kleiner maakt (al is het maar een deeltje van jezelf), uit angst voor oordelen. Dat je (onbewust) jezelf veroordeeld voor het hebben van bepaalde emoties, gedachten, gewoontes of wat dan ook?
Het is zo zonde. Want als je jezelf klein maakt en onzichtbaar, dan kunnen mensen je niet zien. Ook niet de leuke kanten. En jouw aanwezigheid en bijdrage zijn waardevol. Jij hebt zoveel te bieden. Gewoon zoals je bent. 

Ik kwam laatst deze zin tegen: Ga met jezelf om zoals je wil dat anderen met jou omgaan. Want waarom zou je jezelf niet geven wat je graag van anderen wilt? Het interessante is dat als je respectvol bent voor jezelf en je jezelf waardeert, anderen dan ook gaan doen.
Het doet me denken aan de zin: een betere wereld begint bij jezelf. Die kunnen we vertalen naar: een liefdevollere wereld, begint met zelfliefde.* 

*Gezonde zelfliefde is iets totaal anders dan egoïsme en narcisme. Zelfliefde is jezelf waarderen en accepteren met al je sterke en zwakke kanten. Hoe meer zelfliefde je hebt, hoe meer je ook je omgeving kunt waarderen en onvoorwaardelijk liefhebben (en je je grenzen aangeeft).

Tips voor meer zelfliefde

Wil je je zelfliefde vergroten? Het begint met tijd nemen voor jezelf. Bijvoorbeeld:

  • Doe iedere dag iets wat je fijn vindt, iets kleins of iets groters.
  • Schrijf eens op wat je leuk vindt aan jezelf en je leven.
  • Spreek hardop uit waar je trots op bent.
  • Kijk ’s avonds in bed terug op je dag en besteed even aandacht aan wat je blij maakte.
  • Als je dingen voelt of denkt waar je niet blij mee bent, denk dan: ook dit hoort erbij. Je hoeft niet perfect te zijn (want dat is niemand).
  • Lach als er iets fout gaat. Neem het niet zo serieus (zoals ik laatst de netgebakken spruitjestaart op de grond liet vallen, alles bijeen raapte en met een glimlach op tafel zette.)
  • Richt je aandacht meer op positieve gedachten en zinnen, inspirerende films, opbeurende verhalen, vrolijke contacten etc. 
  • Koop iets moois of fijns voor jezelf en geniet daarvan.
  • Zeg iets aardigs tegen jezelf in de spiegel.
  • Stel jezelf de vraag: Wat zou ik doen als ik liefdevoller voor mijn lichaam zou zijn? En doe dat ook.
  • Zeg vaker Ja tegen wat je graag wilt en vaker Nee tegen wat eigenlijk niet bij je past. 
  • Oefen met de affirmaties: Ik mag er helemaal zijn. Ik ben goed zoals ik ben.
    Voel wat het met je doet als je dit zegt. Het kan zijn dat er herinneringen opkomen, emoties of twijfels. Neem de tijd om hiermee te zijn, eventueel te schrijven of het te delen met iemand. 
  • Als je oude overtuigingen ontdekt, bedank ze dat ze je beschermd hebben en kies bewust voor een nieuwe, helpende overtuiging, zoals: Mijn aanwezigheid en mijn bijdrage zijn waardevol.
  • Luister naar de meditatie: Jij mag er helemaal zijn. Deze ontvang je als je je inschrijft voor mijn Sensitieve vrouwen mail. De link daarvoor staat hieronder.

Ik wens je heel veel liefde voor jezelf, voor alle momenten dat het wel én niet lukt. 

Vind je het fijn om samen met mij te kijken naar wat jou tegenhoudt om jezelf lief te hebben? Neem dan contact met me op. Dan kijken we samen naar wat jij nodig hebt hierin.

Bij deze blog maakte ik een meditatie: Jij mag er helemaal zijn. Het is een visualisatie waarin je alles van jezelf toestemming geeft om er te zijn en voelt dat je hierin gesteund wordt. Schrijf je in voor mijn Sensitieve Vrouwen Mail en je ontvangt een link naar deze en andere audiomeditaties. 

Scroll naar boven